-
1 защитник
1) protector, defenderстойкий защитник независимости страны — staunch / steadfast defender of independence
2) (поборник, сторонник) champion, advocateгорячий защитник — hot gospeller (of)
защитник, обладающий даром убеждения — persuasive advocate
3) юр. counsel for the defence, advocate, counsellor; defense lawyer / attorney амер.коллегия защитников — Board of Counsels; College of Barristers; the Bar англ.
-
2 сноситься с защитником
1) Law: communicate with council2) Diplomatic term: communicate with counselУниверсальный русско-английский словарь > сноситься с защитником
-
3 адвокат
lawyer; attorney амер.; (выступающий в суде) barrister advocate; (поверенный) solicitorвыступление стороны или адвоката в суде — pleading
коллегия адвокатов, адвокаты — college of advocates, the Bar
-
4 сноситься с адвокатом
Diplomatic term: communicate with counselУниверсальный русско-английский словарь > сноситься с адвокатом
-
5 ἀνακοινόω
2ἀ. τινί
communicate with, take counsel with,Ar.
Lys. 1177;ἀ. τοῖς μάντεσι Pl.Lg. 913b
;ἀ. τισὶν ὑπέρ τινος Arist.Mir. 843b20
.II [voice] Med., with [tense] plpf. [voice] Pass.ἀνεκεκοίνωντο X.An.5.6.36
:—properly, communicate what is one's own to another, so of a river,ἀνακοινοῦται τῷ Ἴστρῳ τὸ ὕδωρ Hdt.4.48
;ἀ. τὸ ὕδωρ πρὸς τὴν πηγήν Paus.5.7.3
, cf. 8.28.3.2 much like [voice] Act., impart,τῷ θεῷ περί τινος X.An. 3.1.5
, cf. 5.6.36, etc.; ἀνακοινοῦσθαί τινι consult one, Pl.Prt. 314b;τοῖς συμμάχοις X.HG6.3.8
;πρὸς τοὺς οἰκέτας ἀνακοινοῦσθαι περὶ τῶν μεγίστων Thphr.Char.4.2
: abs., , cf. Pl.Prt. 349a.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > ἀνακοινόω
-
6 ἀνακοινόω
+ V 0-0-0-0-1=1 2 Mc 14,20M: to communicate with, to take counsel with [τινι] -
7 κοινόω
A : [tense] aor.ἐκοίνωσα Th.8.48
, Pl.Lg. 889d; [dialect] Dor.ἐκοίνᾱσα Pi.P.4.115
:—[voice] Med., [tense] fut.κοινώσομαι Id.N.3.12
codd. (leg. - άσομαι ([dialect] Dor.)), E.Med. 499: [tense] aor.ἐκοινωσάμην A.Ag. 1347
, Is.11.50, etc.:—[voice] Pass., [tense] aor.ἐκοινώθην E.Andr.38
, Pl.Ti. 59b: [tense] pf. κεκοίνωμαι (in med. sense) E.Fr. 493:—communicate, impart information,κ. τινί τι A.Ch. 717
(in 673 an acc. must be supplied), E.Med. 685, Ar.Nu. 197, Th.4.4, etc.;μῦθον ἔς τινας E.IA44
(anap.);κ. τινὶ περί τινος A.Supp. 369
; νυκτὶ κοινάσαντες ὁδόν having imparted their journey to night alone (i.e. travelling by night without consulting any one), Pi.P.l.c.2 make common, share,κοινώσαντας τὴν δύναμιν κοινὰ καὶ τὰ ἀποβαίνοντα ἔχειν Th.1.39
, cf. Pl.Lg.l.c.; v.l. for ἐκοινώνησε in Arist.Pol. 1264a1:—in [voice] Med.,κοινάσομαι [ὕμνον] λύρᾳ Pi.N.
l.c.: [tense] aor. [voice] Med. in act. sense, Hp.Jusj.; κ. τὴν οὐσίαν τῇ τοῦ παιδός unite one to the other, Is.l.c.3 make common, defile,τὸν ἄνθρωπον Ev.Matt.15.11
;γαστέρα μιαροφαγίᾳ LXX 4 Ma.7.6
:— [voice] Med., deem profane, Act.Ap.10.15.II [voice] Med., c. acc., undertake together, make common cause in,βουλεύματα A.Ag. 1347
;κοινούμεθα.. ἐγώ τε καὶ Λάχης τὸν λόγον Pl.La. 196c
;τὸ πρᾶγμα D.32.30
; , cf. 858;κοινοῦσθαι τὸν στόλον Th. 8.8
;τὴν τύχην X.Vect.4.32
.2 take counsel with, consult, esp. an oracle or god, X.An.6.2.15, v.l. in HG7.1.27: generally,πρός τινας Pl.Lg. 930c
;περὶ πάντων ἑαυτοῖς Plb.7.16.3
;τοῖς ἰατροῖς περί τινων Gal.Consuet.5
;τοῖς φίλοις περὶ τὸ πρακτέον Hdn.7.8.1
; ὧν ἄν τις κοινώσαιτο δόξαις agree with, Arist.Metaph. 993b12: abs., ; simply, communicate,τὰ κατ' ἐμὲ τῇ βουλῇ Alciphr.3.72
;μηδὲν τῇ γυναικὶ χρήσιμον Men.Mon. 361
.3 c.gen., to be partner or partaker, τινος of a thing, E.Ph. 1709, Cyc. 634, Lys.12.93, etc.; τινί τινος with one in.., E.Andr. 933.III [voice] Pass., have communication with,λέχει E.Andr.38
, cf. 217: metaph., ; ξανθῷ χρώματι -ωθέν, i.e. tinged with yellow, Id.Ti. 59b. -
8 communico
commūnĭco ( conm-), āvi, ātum, 1, v. a. ( dep. access. form, communicati sint = communicaverint, Liv. 4, 24, 2) [communis].I.To divide something with one, whether in giving or receiving.A.In giving, to divide a thing with one, to communicate, impart, to share; esp. freq. of imparting in discourse (very freq. in all periods); constr. usu. aliquid cum aliquo; also inter aliquos, alicui, aliquem aliquā re. cum aliquo de aliquā re and absol.(α).With aliquid cum aliquo:(β).ut si quam praestantiam virtutis, ingenii, fortunae consecuti sunt, impertiant ea suis communicentque cum proximis,
Cic. Lael. 19, 70; id. Verr. 2, 5, 47, § 125; id. Div. in Caecil. 11, 33: auxilium [p. 384] sibi te putat adjunxisse, qui cum altero rem communicat, id. Rosc. Am. 40, 116:suam causam cum Chrysogono,
id. ib. 48, 140:cum iis praemium communicat, hortaturque ut, etc.,
Caes. B. G. 7, 37:civitatem nostram vobiscum,
Liv. 23, 5, 9:causam civium cum servis fugitivis,
Sall. C. 56, 5:at sua Tydides mecum communicat acta (i. e. me socium sumit actorum),
Ov. M. 13, 239:consilia cum finitimis civitatibus,
to make common cause, to take common counsel, commune, consult, Caes. B. G. 6, 2:cum plebeiis magistratibus,
Liv. 6, 11, 7; 28, 28, 5; Suet. Calig. 56:curam doloris cum aliquo,
Cic. Fam. 5, 16, 5.—Of discourse:homo, quocum omnia, quae me curā aliquā adficiunt, una communicem,
Cic. Att. 1, 18, 1:ea quae didicerant, cum civibus suis communicare non poterant,
id. N. D. 1, 4, 8; id. de Or. 1, 15, 66; id. Rosc. Am. 40, 116; Caes. B. G. 6, 20 al.; so cum aliquo de aliquā re:Pompeius, qui mecum... de te communicare solet,
Cic. Fam. 1, 7, 3:is mecum de tuā mansione communicat,
id. ib. 4, 4, 5:cum compluribus de ratione belli,
Suet. Tib. 18. —Aliquid inter aliquos:(γ).cum de societate inter se multa communicarent,
Cic. Quint. 4, 15:socii putandi sunt, quos inter res communicata est,
id. Verr. 2, 3, 20, § 50:ut quibus de rebus vellemus, tu tuis, ego meis, inter nos communicaremus,
id. Fam. 15, 4, 2; 11, 27, 2:communicato inter se consilio,
Liv. 8, 25, 9 (cf. a); Suet. Dom. 7.—Alicui aliquid, or de aliquā re (in Cic. only when the other party sharing is expressed by cum and abl.; cf.* (δ).Krebs, Antibarb. p. 250): quibus communicare de maximis rebus Pompeius consuerat,
Caes. B. C. 3, 18 (Dinter, ex conj., quibuscum):hisque omnium domus patent victusque communicatur,
id. B. G. 6, 23 fin.;so with redditur,
id. ib. 6, 13:sibi communicatum cum alio, non ademptum imperium esse,
Liv. 22, 27, 8 Weissenb. ad loc.:id aut ereptum illis est, aut certe nobis cum illis communicatum,
Cic. Brut. 73, 254; cf. id. Div. in Caecil. 4, 14 Halm ad loc.; id. Verr. 2, 5, 2, § 5; id. Rosc. Am. 49, 142; Mamert. Pan. Max. 10; Cic. Pis. 39, 94 Ascon.—Aliquem aliquā re:(ε).communicabo semper te mensā meā,
Plaut. Mil. 1, 1, 50.—Absol.: nonne prius communicatum oportuit? * Ter. And. 1, 5, 4; Cic. Sull. 3, 9:2.et secundas res splendidiores facit amicitia et adversas partiens communicansque leviores,
id. Lael. 6, 22; Quint. 9, 2, 22:ut ad se veniat rationesque belli gerendi communicet,
Caes. B. G. 7, 63:consilia communicant,
id. B. C. 2, 4 fin.; cf. Sall. C. 18, 5; Suet. Aug. 75 fin.; Plin. 11, 30, 36, § 108; Quint. 9, 2, 22.—Transf. of things: aliquid cum aliquā re, to join to an equal part, to unite:3.viri, quantas pecunias ab uxoribus dotis nomine acceperunt, tantas ex suis bonis cum dotibus communicant,
Caes. B. G. 6, 19:privabo potius illum debito testimonio, quam id cum meā laude communicem,
Cic. Ac. 2, 1, 3; id. Fam. 12, 2, 1.—In late Lat.: cum aliquo or alicui, to have intercourse with an inferior:B.ne cum peregrinis communicarent,
Just. 36, 2, 15:malis,
with evil-disposed persons, Aug. Ep. 162:ne communices homini indocto,
Vulg. Ecclus. 8, 5.—Also alicui rei, to take part in, Vulg. 1 Tim. 5, 22.—In receiving, to share something with one, to lake or receive a part, to partake, participate in (also class.).(α).Aliquid cum aliquo:(β).ut me juves Conmunicesque hanc mecum meam provinciam,
Plaut. Trin. 1, 2, 153; cf.:provinciam cum Antonio,
Cic. Pis. 2, 5:inimicitias mecum,
id. Fam. 15, 21, 2:qui sibi cum illo rationem communicatam putat,
believes that he has all things in common with him, id. Rosc. Am. 49, 142; cf. id. ib. 48, 140; id. Div. in Caecil. 4, 14; cf. id. Verr. 2, 5, 2. § 5 Zumpt; Liv. 22, 27, 8:haud dubitavit (Thalestris) fateri ad communicandos cum rege liberos se venisse,
Curt. 6, 5, 30 Vogel ad loc.—Absol.:(γ).primo labores et discrimina, mox et gloriam communicabat,
Tac. Agr. 8.—Alicui (late Lat.):II.altari Christi,
to receive the sacrament, Aug. Ep. 162; id. contra Cresc. 3, 36.—In Tertull., acc. to communis, II., to make common, i. e. low, base, to contaminate, defile, Tert. Spect. 17; id. Patient. 8. -
9 conmunico
commūnĭco ( conm-), āvi, ātum, 1, v. a. ( dep. access. form, communicati sint = communicaverint, Liv. 4, 24, 2) [communis].I.To divide something with one, whether in giving or receiving.A.In giving, to divide a thing with one, to communicate, impart, to share; esp. freq. of imparting in discourse (very freq. in all periods); constr. usu. aliquid cum aliquo; also inter aliquos, alicui, aliquem aliquā re. cum aliquo de aliquā re and absol.(α).With aliquid cum aliquo:(β).ut si quam praestantiam virtutis, ingenii, fortunae consecuti sunt, impertiant ea suis communicentque cum proximis,
Cic. Lael. 19, 70; id. Verr. 2, 5, 47, § 125; id. Div. in Caecil. 11, 33: auxilium [p. 384] sibi te putat adjunxisse, qui cum altero rem communicat, id. Rosc. Am. 40, 116:suam causam cum Chrysogono,
id. ib. 48, 140:cum iis praemium communicat, hortaturque ut, etc.,
Caes. B. G. 7, 37:civitatem nostram vobiscum,
Liv. 23, 5, 9:causam civium cum servis fugitivis,
Sall. C. 56, 5:at sua Tydides mecum communicat acta (i. e. me socium sumit actorum),
Ov. M. 13, 239:consilia cum finitimis civitatibus,
to make common cause, to take common counsel, commune, consult, Caes. B. G. 6, 2:cum plebeiis magistratibus,
Liv. 6, 11, 7; 28, 28, 5; Suet. Calig. 56:curam doloris cum aliquo,
Cic. Fam. 5, 16, 5.—Of discourse:homo, quocum omnia, quae me curā aliquā adficiunt, una communicem,
Cic. Att. 1, 18, 1:ea quae didicerant, cum civibus suis communicare non poterant,
id. N. D. 1, 4, 8; id. de Or. 1, 15, 66; id. Rosc. Am. 40, 116; Caes. B. G. 6, 20 al.; so cum aliquo de aliquā re:Pompeius, qui mecum... de te communicare solet,
Cic. Fam. 1, 7, 3:is mecum de tuā mansione communicat,
id. ib. 4, 4, 5:cum compluribus de ratione belli,
Suet. Tib. 18. —Aliquid inter aliquos:(γ).cum de societate inter se multa communicarent,
Cic. Quint. 4, 15:socii putandi sunt, quos inter res communicata est,
id. Verr. 2, 3, 20, § 50:ut quibus de rebus vellemus, tu tuis, ego meis, inter nos communicaremus,
id. Fam. 15, 4, 2; 11, 27, 2:communicato inter se consilio,
Liv. 8, 25, 9 (cf. a); Suet. Dom. 7.—Alicui aliquid, or de aliquā re (in Cic. only when the other party sharing is expressed by cum and abl.; cf.* (δ).Krebs, Antibarb. p. 250): quibus communicare de maximis rebus Pompeius consuerat,
Caes. B. C. 3, 18 (Dinter, ex conj., quibuscum):hisque omnium domus patent victusque communicatur,
id. B. G. 6, 23 fin.;so with redditur,
id. ib. 6, 13:sibi communicatum cum alio, non ademptum imperium esse,
Liv. 22, 27, 8 Weissenb. ad loc.:id aut ereptum illis est, aut certe nobis cum illis communicatum,
Cic. Brut. 73, 254; cf. id. Div. in Caecil. 4, 14 Halm ad loc.; id. Verr. 2, 5, 2, § 5; id. Rosc. Am. 49, 142; Mamert. Pan. Max. 10; Cic. Pis. 39, 94 Ascon.—Aliquem aliquā re:(ε).communicabo semper te mensā meā,
Plaut. Mil. 1, 1, 50.—Absol.: nonne prius communicatum oportuit? * Ter. And. 1, 5, 4; Cic. Sull. 3, 9:2.et secundas res splendidiores facit amicitia et adversas partiens communicansque leviores,
id. Lael. 6, 22; Quint. 9, 2, 22:ut ad se veniat rationesque belli gerendi communicet,
Caes. B. G. 7, 63:consilia communicant,
id. B. C. 2, 4 fin.; cf. Sall. C. 18, 5; Suet. Aug. 75 fin.; Plin. 11, 30, 36, § 108; Quint. 9, 2, 22.—Transf. of things: aliquid cum aliquā re, to join to an equal part, to unite:3.viri, quantas pecunias ab uxoribus dotis nomine acceperunt, tantas ex suis bonis cum dotibus communicant,
Caes. B. G. 6, 19:privabo potius illum debito testimonio, quam id cum meā laude communicem,
Cic. Ac. 2, 1, 3; id. Fam. 12, 2, 1.—In late Lat.: cum aliquo or alicui, to have intercourse with an inferior:B.ne cum peregrinis communicarent,
Just. 36, 2, 15:malis,
with evil-disposed persons, Aug. Ep. 162:ne communices homini indocto,
Vulg. Ecclus. 8, 5.—Also alicui rei, to take part in, Vulg. 1 Tim. 5, 22.—In receiving, to share something with one, to lake or receive a part, to partake, participate in (also class.).(α).Aliquid cum aliquo:(β).ut me juves Conmunicesque hanc mecum meam provinciam,
Plaut. Trin. 1, 2, 153; cf.:provinciam cum Antonio,
Cic. Pis. 2, 5:inimicitias mecum,
id. Fam. 15, 21, 2:qui sibi cum illo rationem communicatam putat,
believes that he has all things in common with him, id. Rosc. Am. 49, 142; cf. id. ib. 48, 140; id. Div. in Caecil. 4, 14; cf. id. Verr. 2, 5, 2. § 5 Zumpt; Liv. 22, 27, 8:haud dubitavit (Thalestris) fateri ad communicandos cum rege liberos se venisse,
Curt. 6, 5, 30 Vogel ad loc.—Absol.:(γ).primo labores et discrimina, mox et gloriam communicabat,
Tac. Agr. 8.—Alicui (late Lat.):II.altari Christi,
to receive the sacrament, Aug. Ep. 162; id. contra Cresc. 3, 36.—In Tertull., acc. to communis, II., to make common, i. e. low, base, to contaminate, defile, Tert. Spect. 17; id. Patient. 8. -
10 adhibeo
ăd-hĭbĕo, ŭi, ĭtum, 2, v. a. [habeo], to hold toward or to, to turn, bring, add to; with ad, in, dat. or absol.I.In gen.A.Lit.:B.cur non adhibuisti, dum istaec loquereris, tympanum,
Plaut. Poen. 5, 5, 38:huc adhibete aurīs (ad ea) quae ego loquar,
id. Ps. 1, 2, 20:ad mea formosos vultus adhibete carmina,
Ov. Am. 2, 1, 37; cf. ib. 13, 15:manus medicas ad vulnera,
Verg. G. 3, 455:odores ad deos,
Cic. N. D. 1, 40:quos negat ad panem adhibere quidquam, praeter nasturtium,
to eat with it, Cic. Tusc. 5, 34:alicui calcaria,
id. Brut. 56 (cf. addere calcar, v. addo):manus genibus adhibet, i. e. admovet, genua amplexatur,
Ov. M. 9, 216:vincula captis,
to put them on them, id. F. 3, 293.—Trop.:II.metum ut mihi adhibeam,
Plaut. Men. 5, 6, 20; cf. Quint. 1, 3, 15:nunc animum nobis adhibe veram ad rationem,
Lucr. 2, 1023; Cic. Har. Resp. 10, 20:vacuas aurīs adhibe ad veram rationem,
Lucr. 1, 51; cf. Ov. M. 15, 238; Verg. A. 11, 315:ut oratio, quae lumen adhibere rebus debet, ea obscuritatem afferat,
Cic. de Or. 3, 13, 50:est ea (oratio) quidem utilior, sed raro proficit neque est ad vulgus adhibenda,
id. Tusc. 4, 28, 60:adhibere cultus, honores, preces, diis immortalibus,
id. N. D. 1, 2; cf. Tac. A. 14, 53:alicui voluptates,
Cic. Mur. 35:consolationem,
id. Brut. 96:omnes ii motus, quos orator adhibere volet judici,
which the orator may wish to communicate to the judge, id. de Or. 2, 45 al. —Hence = addere, adjungere, to add to:uti quattuor initiis rerum illis quintam hanc naturam non adhiberet,
Cic. Ac. 1, 11, 39:ad domesticorum majorumque morem etiam hanc a Socrate adventitiam doctrinam adhibuerunt,
id. Rep. 3, 3.Esp.A.Of persons, to bring one to a place, to summon, to employ (cf. the Engl. to have one up):B.hoc temere numquam amittam ego a me, quin mihi testes adhibeam,
Ter. Ph. 4, 5, 2; so Cic. Fin. 2, 21; Tac. A. 15, 14:medicum,
Cic. Fat. 12:leges, ad quas (sc. defendendas) adhibemur,
we are summoned, id. Clu. 52:nec, quoniam apud Graecos judices res agetur, poteris adhibere Demosthenem,
id. Tusc. 1, 5, 10:adhibebitur heros,
shall be brought upon the stage, Hor. A. P. 227:castris adhibere socios et foedera jungere,
Verg. A. 8, 56:aliquem in partem periculi,
Ov. M. 11, 447:in auxilium,
Just. 3, 6.—Adhibere ad or in consilium, to send for one in order to receive counsel from him, to consult one:C.neque hos ad concilium adhibendos censeo,
Caes. B. G. 7, 77, 3:in consilium,
Plin. Ep. 6, 11, 1; so also absol.:a tuis reliquis non adhibemur,
we are not consulted, Cic. Fam. 4, 7; so ib. 10, 25; 11, [p. 35] 7; id. Off. 3, 20; id. Phil. 5, 9; Caes. B. G. 1, 20; Suet. Claud. 35; cf. Cortius ad Sall. J. 113, and ad Cic. Fam. 4, 7, 15.—But sometimes adhibere in consilium = admittere in cons., to admit to a consultation. —So trop.:est tuum, sic agitare animo, ut non adhibeas in consilium cogitationum tuarum desperationem aut timorem,
Cic. Fam. 6, 1.—Adhibere aliquem cenae, epulis, etc., to invite to a dinner, to a banquet, etc., to entertain:D.adhibete Penatīs et patrios epulis, etc.,
Verg. A. 5, 62; so Hor. C. 4, 5, 32; Suet. Caes. 73; Aug. 74: in convivium, Nep. praef. 7.—And absol., to receive, to treat:quos ego universos adhiberi liberaliter dico oportere,
Cic. Q. Fr. 1, 5:Quintum filium severius adhibebo,
id. Att. 10, 12.—Adhibere se ad aliquid, to betake or apply one's self to a thing, i. e. to devote attention to it:E.adhibere se remotum a curis veram ad rationem,
Lucr. 1, 44 (cf. above I. A.); and absol.: adhibere se, to appear or to behave one's self in any manner:permagni est hominis, sic se adhibere in tanta potestate, ut nulla alia potestas ab iis, quibus ipse praeest, desideretur,
Cic. Q. Fr. 1, 1, 7.—Adhibere aliquid ad aliquid, alicui rei, or with in and abl., to put a thing to a determinate use, to apply, to use or employ for or in any thing definite (therefore, with intention and deliberation; on the contr., usurpare denotes merely momentary use; cf. Cic. Lael. 2, 8; and uti, use that arises from some necessity, Herz. ad Caes. B. G. 1, 20):F.adhibere omnem diligentiam ad convalescendum,
Cic. Fam. 16, 9; cf. ib. 6; Nep. Att. 21:cautionem privatis rebus suis,
Cic. Att. 1, 19:medicinam aegroto,
id. ib. 16, 15:humatis titulum, i. e. inscriptionem addere,
Liv. 26, 25:belli necessitatibus patientiam,
id. 5, 6:fraudem testamento,
Suet. Dom. 2:curam viis,
id. Vesp. 5:fidem et diligentiam in amicorum periculis,
Cic. Clu. 42, 118:misericordiam in fortunis alicujus et sapientiam in salute reip.,
id. Rab. Perd. 2:flores in causis,
id. Or. 19:curam in valetudine tuenda,
Cels. 3, 18; and with de:curam de aliqua re,
Cic. Fam. 2, 7, 3: modum, to set a limit to, to set bounds to:vitio,
Cic. Tusc. 4, 17:sumptibus,
Suet. Ner. 16: cf. id. Aug. 100; id. Tib. 34:voluptati,
Quint. 9, 3, 74:memoriam contumeliae,
to retain it in memory, Nep. Epam. 7.—Adhibere aliquid, in gen., to use, employ, exercise:G.neque quisquam parsimoniam adhibet,
Plaut. Most. 1, 3, 79:fidem,
id. Rud. 4, 3, 104:celeritatem,
Cic. Fam. 10, 21, 2:calumniam, fraudem, dolum, id. Auct. Or. pro Dom. 14, 36: modum quemdam,
Cic. Tusc. 4, 17, 38; Suet. Calig. 2:nulla arte adhibita,
Caes. B. C. 3, 26:sollertiam, Tibull. 3, 4, 75: querelas,
Plin. Ep. 1, 12:adhibere moram = differre,
Pompon. Dig. 18, 6, 16.—In later Lat.: alicui aliquem, to bring up, quote one to another as authority for an assertion:is nos aquam multam ex diluta nive bibentis coërcebat, severiusque increpabat adhibebatque nobis auctoritates nobilium medicorum,
Gell. 19, 5, 3. -
11 communico
communicare, communicavi, communicatus V TRANSshare; share/divide with/out; receive/take a share of; receive; join with; communicate, discuss, impart; make common cause; take common counsel, consult -
12 conmunico
conmunicare, conmunicavi, conmunicatus V TRANSshare; share/divide with/out; receive/take a share of; receive; join with; communicate, discuss, impart; make common cause; take common counsel, consult
См. также в других словарях:
communicate with — Synonyms and related words: answer, approach, bandy words, chew the fat, chew the rag, chin, colloque, colloquize, commerce with, commune with, communicate, confab, confabulate, contact, converse, converse with, correspond, correspond with,… … Moby Thesaurus
communicate — Synonyms and related words: abut, accord, acquaint, adhere, administer, administer Communion, advertise, advertise of, advice, advise, afford, allot, allow, announce, apprise, articulate, assign, associate with, attend Communion, attend Mass,… … Moby Thesaurus
commune with — Synonyms and related words: bandy words, be in connection, be in contact, chew the fat, chew the rag, chin, colloque, colloquize, commerce with, communicate, communicate with, confab, confabulate, converse, converse with, deal with, discourse… … Moby Thesaurus
To keep counsel — Keep Keep (k[=e]p), v. t. [imp. & p. p. {Kept} (k[e^]pt); p. pr. & vb. n. {Keeping}.] [OE. k[=e]pen, AS. c[=e]pan to keep, regard, desire, await, take, betake; cf. AS. copenere lover, OE. copnien to desire.] 1. To care; to desire. [Obs.] [1913… … The Collaborative International Dictionary of English
To keep company with — Keep Keep (k[=e]p), v. t. [imp. & p. p. {Kept} (k[e^]pt); p. pr. & vb. n. {Keeping}.] [OE. k[=e]pen, AS. c[=e]pan to keep, regard, desire, await, take, betake; cf. AS. copenere lover, OE. copnien to desire.] 1. To care; to desire. [Obs.] [1913… … The Collaborative International Dictionary of English
To commune with one's heart — Commune Com*mune (k[o^]m*m[=u]n ), v. i. [imp. & p. p. {Communed} (k[o^]m*m[=u]nd ); p. pr. & vb. n. {Communing}.] [OF. communier, fr. L. communicare to communicate, fr. communis common. See {Common}, and cf. {Communicate}.] 1. To converse… … The Collaborative International Dictionary of English
To commune with one's self — Commune Com*mune (k[o^]m*m[=u]n ), v. i. [imp. & p. p. {Communed} (k[o^]m*m[=u]nd ); p. pr. & vb. n. {Communing}.] [OF. communier, fr. L. communicare to communicate, fr. communis common. See {Common}, and cf. {Communicate}.] 1. To converse… … The Collaborative International Dictionary of English
Aging with Dignity — is a national non profit organization based in Tallahassee, Florida. The stated mission of Aging with Dignity is to honor the God given human dignity of the most vulnerable among us. The primary focus of Aging with Dignity is to improve end of… … Wikipedia
David S. Tatel — David Tatel Judge of the Court of Appeals for the District of Columbia Circuit Incumbent Assumed office October 7, 1994 Nominated by Bill Clinton Preceded by … Wikipedia
Excommunication — • Exclusion from the communion, the principal and severest censure, is a medicinal, spiritual penalty that deprives the guilty Christian of all participation in the common blessings of ecclesiastical society Catholic Encyclopedia. Kevin Knight.… … Catholic encyclopedia
Department of Defense Whistleblower Program — Aircraft procurement whistleblowing launched the modern Defense whistleblower program. The Department of Defense Whistleblower Program enables, in part, the federal mission of protecting whistleblowers by committing the Inspector General of the U … Wikipedia